Online hulp bij schoolse vaardigheden

Geplaats door op 15-12-19 in Leren

Mijn kind maakt zijn huiswerk niet

Deze blog is geschreven voor ouders met kinderen in het voortgezet onderwijs. Wanneer kinderen eenmaal in het VO zitten is huiswerk soms een groot probleem. Hier bespreek ik wat je als ouder kunt doen om ook hun zo goed mogelijk te ondersteunen. Deze ondersteuning is gericht op het opbouwen van een positieve sfeer in huis, wat aan het hele gezin ten goede komt. De focus ligt niet op het kind met het huiswerkprobleem, maar wat jij als ouder kunt doen. Door inzicht krijgen we immers weer uitzicht!

Ik raak geïrriteerd als mijn zoon zich onverantwoordelijk gedraagt. Zo maakt hij zijn huiswerk niet. Hij doet zijn taken niet in huis. Aan het eind van de dag kun je precies zien waar hij geweest is en wat hij gedaan heeft. Hij laat namelijk een spoor van onopgeruimde spullen achter. Zijn huiswerkspullen liggen daar helaas niet tussen. Tijdens ouderavonden krijg we te horen dat hij beter zijn best moet doen. Als hij zo door gaat, dan zal hij waarschijnlijk naar een andere school moeten. Met deze uitspraak zou ik vrede hebben, als ik wist dat de school te moeilijk voor hem was. Maar dat weet ik bij mijn zoon niet, omdat hij nog niets geprobeerd heeft. Wij hebben daarentegen alles gedaan om hem aan het huiswerk te krijgen. Maar wat we ook deden, het werkte allemaal maar tijdelijk. Het enige wat blijvend was, was de spanning en ruzie in huis. Wanneer wordt hij wat meer verantwoordelijk, of is dit een hopeloze zaak?

Dit was in het kort de ervaring van een moeder met een tiener zoon die grote problemen met huiswerk had. Ik heb hier een moeder beschreven, maar het had ook een vader kunnen zijn. Ook tienerdochters kunnen voor grote problemen met huiswerk zorgen. Daarom wil ik in deze blog hier even bij stil staan. Zowel wijzelf , als de samenleving, gaan ervan uit dat wij als ouders nog steeds de meest invloedrijke factor in het leven van onze puberkinderen zijn. Wij hebben immers een belangrijke rol in het hele leven van onze kinderen gespeeld, waarom zou het anders zijn als zij in de puberteit komen? We hebben er wel van gehoord dat de rol van ouder gaat veranderen, maar voor het gevoel blijft het nog steeds dat kleine knulletje van vroeger. Zeker als ze zich niet verantwoordelijker gaan gedragen en voor de samenleving blijven we verantwoordelijk voor onze kinderen tot dat zij 18 jaar zijn.

Wanneer kinderen zich niet gedragen is dat een bron van frustraties, omdat we diep van binnen weten dat de strenge hand van de opvoeding helemaal niet zo verreikt. Tegen het onvermogen van de opvoeding aanlopen is erg vervelend. Het liefst wil je dat jouw kind gewoon luistert naar dat wat jij te vertellen hebt en niet naar dat wat hij zelf wilt. Hij heeft immers nog onvoldoende kennis van de harde buitenwereld. De scheidslijn tussen het behoeden voor en ruimte geven voor het ontdekken van het onbekende is soms flinterdun. Daarom gaan we in dit artikel niet spreken over hoe dat jij jouw kind anders moet aanpakken, maar hoe we weer kunnen genieten van kinderen die hun eigen pad bewandelen.

Laten we daarvoor naar binnen kijken en ons eigen geluk vinden, zodat we deze kunnen delen met ons gezin. Het enige moment waarop we lijden, is als we een gedachte geloven die in strijd is met dat wat is. Strijd leveren met dat wat is, is hetzelfde als hard rennen tijdens een regenbui. Je kunt zo hard rennen als je wilt, maar nat word je toch. Willen dat het nu (de realiteit) anders is, is hopeloos. Dan blijf je je hele leven lang proberen sneller te zijn dan de regendruppels. Dit klinkt absurd, maar stiekem zijn we er toch vaak mee bezig. Wie heeft zich niet afgevraagd dat: ‘Mensen vriendelijker moeten zijn.” “Dat kinderen niet zo eigenwijs moeten zijn.” “Je man (of vrouw) moet het met je eens zijn. Dit levert stress en onbehagen op, omdat je diep van binnen weet dat je dat niet kan veranderen. Maar wat kun je dan wel veranderen?

Gedachten waar je aan vastklampt kun je veranderen. Het vastklampen aan niet ware gedachten veroorzaakt lijden. Vastklampen aan een gedachte betekent dat je gelooft dat zij waar is, zonder haar te onderzoeken. Zonder onderzoek gaan gedachten hele verhalen afspelen waardoor je dingen doet die je eigenlijk niet wilt. Een goed onderzoek begint daarom met de juiste vraag. Is het waar dat jij verantwoordelijk bent voor de keuzes van jouw kinderen? Het liefst zouden we deze vraag met ja beantwoorden, want niets zeggen over het onverantwoordelijk gedrag van je kind gaat toch tegen je gevoel en de mening van de rest van de wereld in. Maar als je heel eerlijk naar jezelf kijkt heb je dan werkelijk controle over de huiswerkattitude van jouw kinderen? Natuurlijk hoop je op wonderen, dat je de juiste techniek vindt of de juiste mensen ontmoet die jou helpen jouw kind weer in het gareel te brengen. Maar hoe reëel zijn die gedachten en hoe lang moet je dan nog wachten? Want geen controle hebben is toch wel het ergste wat je kan overkomen.

Wat doe je, als je denkt dat je controle moet uitoefenen over het gedrag van jouw kind en dit niet lukt? Als je heel eerlijk bent wordt je geïrriteerd, soms wel verdrietig en voel je je hulpeloos. Daarnaast schaam je je. Wat zouden anderen over jouw onverantwoordelijke kind denken en zeggen. Wat zouden ze over jouw denken? In ieder geval voelt het dat je gefaald hebt. Dit is jouw eigen mentale gedrag wat jou gedeprimeerd maakt. Dat gebeurt vanzelf als je de gedachte gelooft dat jouw kind zijn huiswerk moet maken, terwijl hij dat niet doet.

Hoe behandel je een kind die zijn huiswerk niet maakt? In de meeste gevallen worden er afspraken gemaakt. Als je 8 weken iedere dag je huiswerk maakt dan krijg je iets leuks van ons. Op deze manier leer je jouw kind te werken voor de beloning en niet omdat hij dit zelf wil. De eigenlijke boodschap is: het werk geeft je geen directe voldoening, doe het daarom maar voor de beloning.  In andere gevallen wordt het onverantwoordelijke kind gestraft door vrijheden te ontnemen. De indirecte boodschap is hier: jij bent niet oké als je je zo gedraagt, op dat vlak mag je jezelf niet zijn.

Waarschijnlijk hebben jullie al beide wegen van gedrag beheersing bewandeld zonder het gewenste resultaat. Vermoedelijk maak je jezelf wijs dat jij en je partner onvoldoende consequent waren geweest en wil je het graag opnieuw proberen en nu consequenter aanpakken. Maar hoe lang we bovengenoemde methodes ook volhouden de boodschap blijft voor beide vormen van opvoeding gelijk. Maar wat kunnen we dan wel houden? We zijn immers moeder of vader geworden, om kinderen te helpen tijdens hun groeiproces.

Het is mijn ervaring dat kinderen de spiegel zijn van onszelf. Hebben ze moeite met leren en huiswerk dan kunnen we daar indirect iets aan doen door naar ons zelf te kijken. Laten we dat duidelijk maken met een voorbeeld. Stel je krijgt van iemand een cadeautje. Eigenlijk vind je het cadeautje niet leuk, maar uit vriendelijkheid neem je het aan. Blijf je dan de rest van je leven met het cadeautje rondlopen? Waarschijnlijk raak je het cadeautje na bepaalde tijd kwijt. Wanneer je regelmatig hetzelfde cadeautje krijgt, dan ga je toch afvragen waarom jij nu net die vervelende cadeautjes krijgt?

Een hulpmiddel bij dit onderzoek zou kunnen zijn door de vraag om te draaien. Het antwoord op de vraag, waarom krijg ik steeds cadeautjes die ik niet leuk vind? Zou kunnen zijn: ik vraag om de cadeautjes die ik niet leuk vind. Of, ik krijg cadeautjes die nuttig voor mij zijn! Het antwoord bij de gever zoeken is nutteloos. Hij gaf immers waar jij om vroeg of wat nuttig voor jou was. Als hij het niet had gedaan, dan hadden anderen het wel gedaan. Het was jou opgevallen dat je steeds geen leuke cadeautjes krijgt. Je bewust worden van dat wat onbewust is, is erg moeilijk. Dit zijn ook geen vragen die ik of jouw kind kunnen beantwoorden. Dit zijn vragen die je zelf onderzoekt. Wanneer het echt moeilijk is om de onderliggende gedachten waar je aan vastklampt boven tafel te krijgen, kun je het dus omdraaien. Waarom maakt mijn kind zijn huiswerk niet, wordt dan: “Omdat ik mijn huiswerk niet maak. Of omdat ik huiswerk niet leuk vind. Er zijn vast nog meer omdraaiingen mogelijk die ik in dit verband over het hoofd zie. Maar als jij ze boven tafel krijgt, dan is er voldoende reden op trots op jezelf te zijn. De praktijk leert dat zodra er aandacht is voor jouw eigen dieper liggend gronden, fixerende gedachte spontaan verdwijnen. Gevers zullen cadeautjes geven waar jij plezier aan beleefd.

Direct aan de slag met spelend leren

Wilt uw kind direct aan de slag, zonder dat daar kosten aan verbonden zijn. Op onze website kan uw kind naar hartenlust oefenen met spellen, lezen, leren en rekenen.

Lees meer

Help, mijn kind heeft een leerprobleem

Deze blog is geschreven voor ouders met kinderen die problemen hebben met het aanleren van…
Vorige

Huiswerk geeft ook vreugde

Deze blog is geschreven voor jongeren die huiswerk vervelend vinden, omdat ze er geen zin…
Volgende